Özgür Basın geleneğinin en önemli isimlerinden biri olan ve 1 Ocak’ta hayatını kaybeden gazeteci Hüseyin Aykol’un Ankara’daki taziyesine Kuzey ve Doğu Suriye’den ‘öğrencileri’ gazeteciler mesaj gönderdi.
İHD Ankara Şubesi’nde taziyenin kabul edildiği salona bırakılan anı defterine yazılması için bırakılan mesajda şu ifadelere yer verildi:
“Her insanın yaşamı yazılmamış gece kadar uzun bir romandır. Her roman, sonu gelmeyen bir ırmağın akışıdır. Sen bu ırmağa gül suyu akıttın. Her birimizin hakikatin izinden gitmesine yol açtın. Karanlık ile aydınlığın, zorbalık ile hakikatin, kötülük ile iyiliğin, çirkinlik ile güzelliğin ve kölelik ile özgürlüğün canlı tanığı oldun yıllarca. O kocaman yüreğine ne kadar da çok şeyi sığdırdın. Öğrendiklerini paylaştın, gördüklerini anlattın, yaşadıklarını kaleme aldın. Kaleminle, bazen ülkenin güzelliğini dile getirdin. Bazen faşizmin zulüm ve işkencesini, bazen halkının acılarını, başkaldırılarını, bazen siyasi tutsakların sesini… Ama en sonunda tekrar hakikate yüzünü dönerdin ve Özgür kalem ellerinde büyüleyici bir duruma geldi.
Hep Kobanê’yi görmek isterdin. O yiğitlerin cenge durduğu yere, kadim güller bahçesi Kobanê’ye gelecektin daha. Güzel ruhlu ve hoş kokulu olan tüm direniş alanlarını gezmek isterdin. Savaşın içinde büyüyen çocuklarla sohbet edecektin. Onların dilinden öğrenecektik direnişi. Elbette kendi direniş tarihini de anlatacaktın onlara. Arkanda o kadar çok ardıl bıraktın ki, şimdi senden öğrendikleriyle dört parça Kürdistan’da senin nakşını ve izini sürmeye devam ediyor tüm Özgür Basın çalışanları. Hem de bedeli ne olursa olsun kararlılığıyla yürümeye devam ediyorlar. Tarihi değer birikim ve mirasını yükümlenmişiz Mamoste. Tıpkı senin bayrağı Apê Musalardan, Gurbetelli Ersözlerden devraldığın gibi.
‘Bu işi yapmak için, yürek, cesaret ve gözü peklik lazım. Bunlar oldu mu, işine tutku ve aşkla bağlanmak yanı sıra gelir. O zaman da asla zayıflatılamaz bir iradenin gücü olursun’ derdin hep. Senden öğrendiklerimizle, insanlığa ve ülkeye borçlu olduğumuzu hep aklımızda tutacağız. Son bir kez görmek, sarılmak ve yaşam dolu sohbetini doyumsuz dinlemek isterdik. Uzaktan uğurlanışını izlemek, burada dokunduğun ve yolu seninle kesişen her bir arkadaşa, çok zor geldi. Her birinin özlemini, sevgisini, saygısını ve vedasını da yazıyoruz bu satırlarda.
Senin ve Gurbetelli Ersözlerin, Ape Musaların, Halil Dağların, Selçuk Şahanların, Ferhat Tepelerin, Seyit Evranların, Nagihanların, Gülistan ve Heroların, Cihan ve Nazımların çizgisi, hakikat yürüyüşümüzde hep bir pusula olacak. Özgür basın sizin anılarınız ve mirasınızla sesini duyurmaya, tüm saldırılara rağmen gerçeğin peşinden koşmaya devam edeceğiz. Barış gazeteciliği senin bize mirasındır. O sorumluluğu üstleniyoruz. Biz bu işi başaracağız. Seni hep güzel bir şekilde anımsayarak, yaptığın işin kutsal olan yanını yanımıza alarak, yürümeye devam edeceğiz. Uğurlar olsun Mamoste.”
