Barış Vakfı, Türkiye’de yeni çözüm sürecinin ikinci yıl dönümüne girilirken Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne (TBMM) tarihi bir çağrıda bulundu.
Vakıf tarafından yayımlanan metinde, silahların ve şiddetin toplumsal yaşamdan çıkarılması, Kürt sorununun çözülmesi ve kalıcı barışın inşası için Meclis’in üstlenmesi gereken sorumluluklar vurgulandı.
Meclis’ten iki kritik adım
TBMM’nin yeni çözüm sürecinde bugüne kadar iki önemli aşamayı geride bıraktığına dikkat çekilen açıklamada, bunlardan birinin 5 Ağustos 2025 tarihinde göreve başlayan Meclis komisyonunun hazırladığı kapsamlı rapor, diğerinin ise kamuoyunda çerçeve yasa olarak bilinen “Millî Dayanışma ve Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesine Dair Kanun’un”, 467 milletvekilinin oyuyla kabul edilmesi olduğu belirtildi.
Vakıf, gelinen aşamada asıl görevin bu yasanın kararlılıkla uygulanması ve sorunun kök nedenlerine odaklanılması olduğunu ifade etti.
Yasama yılı “Barış Yılı” ilan edilmeli
Barış Vakfı, Meclis’in yeni yasama döneminde öncelikli olarak atması gereken adımları şu başlıklar altında sıraladı:
-
İzleme komisyonu kurulmalı: Kabul edilen kanun gereğince vakit kaybetmeksizin bir İzleme Komisyonu oluşturulmalı. Komisyon, sivil toplum temsilcileri ve uzman akademisyenlerin katılımına açık olacak şekilde tasarlanmalı.
-
Rapor genel kurul gündemine alınmalı: Hazırlanan komisyon raporu ve sunulan tüm öneriler TBMM Genel Kurulu’nda bütüncül bir yaklaşımla değerlendirilmeli; raporun 6. ve 7. maddelerinde yer alan hususlar için hızla yasama takvimi belirlenmeli.
-
Bütçe ve yol haritası: 2027 yılı genel bütçesi barış sürecinin gereklerine uygun olarak planlanmalı; sürecin kapsayıcı yol haritası en geniş toplumsal mutabakatla Meclis çatısı altında şekillendirilmeli.
‘Çatışma dili yerini barış diline bırakmalı’
Açıklamanın son bölümünde, yıllardır süren kutuplaşma ve nefret söyleminin terk edilmesi gerektiği vurgulandı. Eşit yurttaşlık, temel hak ve özgürlüklerin anayasal güvenceye kavuşturulması çağrısında bulunan Barış Vakfı, bildirisini şu ifadelerle tamamladı:
Artık çözüm sürecinin yol haritası Meclis’te hazırlanmalıdır. Sürecin bütünlüklü yol haritası, mümkün olduğunca en geniş siyasal ve toplumsal katılımla TBMM’de oluşturulmalı.
“Barış; insanların kendisini güvende hissetmesi, düşüncesini özgürce ifade edebilmesi, siyasal yaşama eşit koşullarda katılabilmesi ve kimliği, dili, kültürü, inancı ya da düşüncesi nedeniyle ayrımcılığa uğramadan yaşayabilmesidir.
Çatışmadan beslenen siyasal ve kültürel dil, toplumun farklı kesimleri arasındaki kutuplaşmayı ve nefret kültürünü büyütmüştür. Artık bu dili değiştirmek zorundayız.
Çatışma dilinin yerini barış dili; dışlamanın yerini kapsayıcılık; inkârın yerini demokratik tanıma; dayatmanın yerini ise müzakere almalı.
Bugün ihtiyaç duyulan, her insanın doğuştan gelen, vazgeçilemez, insani ve evrensel temel haklarının tanınmasıdır.
Türkiye’nin kalıcı barışa ihtiyacı var. TBMM, yeni yasama yılında kalıcı barışın inşası için gerekli yasal düzenlemeleri yapmalı ve kamusal sorumluluğunu yerine getirilmedir.”
