Yugoslav futbolunun efsane isimlerinden Cevad Prekazi, 70 yaşında hayatını kaybetti.
Güçlü sol ayağı, mesafesiz şutları ve yüksek teknik kapasitesiyle 1970 ve 80’li yıllara damga vuran Prekazi’nin ölüm nedeni henüz açıklanmadı.
Futbol kariyeri
18 Ağustos 1957’de Kosova’nın Mitroviça kentinde dünyaya gelen Arnavut kökenli yıldız, futbol yolculuğuna Partizan’da adım attı.
Belgrad temsilcisinde üç kez lig şampiyonluğu sevinci yaşayan Prekazi, daha sonra imza attığı Hajduk Split formasıyla da Yugoslavya Kupası’nı müzesine götürmeyi başardı.
Ülkesinin A milli formasını hiç giyemeyen Prekazi, yıllar sonra bu durumun arkasında siyasi engellerin yattığını dile getirdi.
Yeteneklerinin en olgun döneminde Hollanda futbolunun simgesi Ajax’ın dikkatini çeken ve Johan Cruyff’un kişisel çabalarına rağmen kadrosuna katmak istediği futbolcu, pasaport engelleri ve diplomatik bürokrasi yüzünden Avrupa’nın zirvesindeki o büyük sahneye çıkma fırsatını kaçırmıştı.
“Ben Tito’nun askeriyim”
Saha içindeki yetenekleri kadar sosyalist kimliğiyle de öne çıkan Prekazi, Yugoslavya’nın dağılmasına her fırsatta karşı çıktı ve Josip Broz Tito’ya olan bağlılığını gizlemedi. Dergilere verdiği röportajlarda kendisini “Ben Tito’nun askeriyim” ifadesiyle tanımlayan efsane oyuncu; Che Guevara, Simon Bolivar ve Emiliano Zapata gibi devrimci figürlerden beslendiğini belirterek yaşamı boyunca sosyalist çizgisini koruduğunu söyledi.
Sosyalist Yugoslavya’nın parçalanmasını hayatının en büyük acısı olarak nitelendiren Prekazi, 2017’deki bir söyleşisinde son nefesine kadar Yugoslav kalacağını ilan etmişti.
Galatasaray’da 6 sezon forma giydi
Yugolavya macerası ve kısa süreli ABD deneyiminin ardından 1985 yılında Galatasaray’a imza atan Prekazi, Sarı-Kırmızılı kulüpte geçirdiği 6 sezonda iki lig şampiyonluğu kazandı.
1988-1989 sezonunda Galatasaray’ın Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası’nda yarı finale tırmanışında başrolü oynayan futbolcu, özellikle Monaco’ya 37 metreden attığı unutulmaz serbest vuruş golüyle Türkiye futbol tarihine adını kazıdı.
Prekazi, aktif kariyerini noktaladıktan sonra antrenörlük yaptı ve yaşamının büyük bölümünü Belgrad’da sürdürdü.
