Darp edilerek öldürülen gazeteci Hakan Tosun’un kardeşi Öznur Tosun’un, gözaltında darp edilerek öldürülen gazeteci Metin Göktepe’nin annesi Fadime Göktepe ve ablası Meryem Göktepe’yi ziyareti kelimelerden çok sessizliğin, bakışların ve tutuşan ellerin anlattığı bir hikayeydi. Bu hikayeyi onların gözlerinden, onların ellerinden dinleyin diye fotoğrafladım. Metin’den Hakan’a hiç eksilmeyen o hafızaya ve sevenlerine armağan olsun…
Fadime Göktepe’nin adalet bekleyişi 1996’dan beri sürüyor: Yazmasındaki kırmızı çiçeklerin rengi inadına solmamış, yıllar geçse de dinmeyen acısı ve direnci gibi…
Tek bir kitaba dokunurken birbirinin acısına dokunan iki kadın: “Öldürülenlerin hepsi benim için Metin” dedi Fadime ana, Öznur Tosun’un sayfalarda gördüğü yüzün saçları ‘uzayıverdi’ birden.
“Acılar aynı, yaşananlar hemen hemen aynı: çaresizliğimiz de, güzel şeyler yapmak isteyen insanların ne kadar değersizleştirildiği de” dedi Öznur, dalgalı bir denizle sessiz ama derin bir okyanusun suları birbirine karışır gibi sarıldıklarında Meryem ablayla.
“Ne yazık ki Metin’den beri Hakan gibi öldürülen bütün gazetecilerin cenazesi bizim evden kalkar.”
-“Ben Metin’i mezara koyduğum zaman vallahi gülüyordu. Ama sen ne kadar şey yapsan da giden geri gelmiyor.” -“Ben de Hakan’ı hastanede yatarken gördüğümde gülüyordu sanki…
Ele avuca sığmayan bir adaletsizliğin tesellisi olur mu?
