Şiyar Dicle’nin “Bellek Kaybı: CH³” adlı video yerleştirmesi, hatırlamak ile unutmak arasındaki kırılgan ilişkiye odaklanıyor. Eser, belleği geçmişin değişmeden saklandığı bir arşiv olarak değil; sürekli yeniden kurulan, dönüşen ve müdahaleye açık bir alan olarak ele alıyor.
Video yerleştirmesinin merkezinde, hatırlamanın hem tanığı hem de tetikleyicisi olarak konumlandırılan bir göz bulunuyor. Gözün iki yanında ise bireysel ve toplumsal belleğe ait görsel parçalar yer alıyor. Bu görüntüler, geçmişin izleriyle günümüzde bastırılan olay ve deneyimleri bir araya getiriyor
Dicle, video yerleştirmesinde Cumartesi Anneleri, anadili, inanç ve asimilasyon gibi toplumsal belleğin önemli başlıklarına yer veriyor. Bireysel hatıralarla toplumsal deneyimler arasında bağ kuran eser; kimliğin, dilin ve inancın baskı altında nasıl dönüşebildiğini ve kuşaklar boyunca bellekte nasıl taşındığını sorguluyor.
Gözün yöneldiği alandaki görüntüler kısa bir süre sonra bozulmaya başlayarak kayboluyor. Silinen görüntülerin yerini “bellek kaybı” ifadesi alıyor. Böylece her hatırlama girişiminin başka bir unutmayı beraberinde getirebileceği düşüncesi görünür hale geliyor.
Video yerleştirmede, belleğin toplumsal ve politik bir alan olduğuna dikkat çeken “Bellek Kaybı: CH³”, izleyiciyi geçmişle ve geçmişi hatırlama biçimleriyle yüzleşmeye çağırıyor
