Barış anneleri, Kürt sorununun demokratik ve barışçıl çözümü, cezaevlerinde bulunan tutukluların durumu ve Abdullah Öcalan’ın statüsü için 2 Kasım’da Ankara’ya giderek taleplerini Meclis’e taşıdı.
“Türkçe bilmeme rağmen duruşumla, gücümle başvurmadığım yer kalmadı”
İstanbul Barış Anneleri Meclisi üyesi Emine Erbek, yaşadığı kayıpların kendisini barış mücadelesine yönelttiğini belirterek, 1995-1996 yıllarında Cumartesi Anneleri’ne ulaşmaya çalıştığını söyledi. Barış Anneleri’nin adını duyduğunda 27 yaşında olduğunu belirten Erbek, “O zaman gençtim. 15-20 yaşında da olsam Barış Annesi olmak istiyorum dedim. 60 yaşındayım ve 1996’dan bugüne kadar Barış Annesi’yim. Az veya çok üzerime düşeni yapmaya çalıştım. Halkım ve varlığım için her ne olursa olsun mücadele etmeye devam edeceğim. 11 akrabamı öldürdüler. Kimse onlar için çabalamıyordu. Türkçe bilmeme rağmen dilimle, duruşumla, gücümle başvurmadığım yer kalmadı. 1996’dan 2010’a kadar çok zulüm gördüm. Sonrasında Şırnak Güçlükonak’a gittim ve kayıplarımı orada buldum. Kimse sahip çıkmadı. İnsan Hakları Derneği (İHD) yanımdaydı ama uzaktı, bir şey yapamıyorlardı” ifadelerini kullandı.
Yaşadığı acıların başka ailelerin başına gelmesini istemediği için mücadele ettiğini belirten Emine Erbek, “Babasız, kardeşsiz, ailesiz kaldım. Ben zorluk çektim, kimsenin çekmesini istemiyorum. Yaşadığım sürece mücadele edeceğim” diye konuştu.
“Onurlu bir barış istiyoruz”
Emine Erbek, henüz çözüm için gerekli somut adımların atılmadığını belirterek, “Devlet adım atmış olsaydı cezaevlerinin kapılarını açardı. Sayın Abdullah Öcalan’la görüşmeler yapılmasının önünü açarlardı.
Biz Barış Anneleri olarak Ankara’ya onurlu bir barış için gittik. Kirli bir barış değil, onurlu bir barış istiyoruz. Barış olsun veya olmasın çalışmalarımıza ve mücadelemize devam edeceğiz” dedi.
“Kimliğimizi, dilimizi ve özümüzü istiyoruz”
Mezopotamya Ajansı‘ndan Helin Özgün’ün haberine göre, İstanbul Barış Anneleri Meclisi üyesi Ayten Toprak da Ankara’ya barış talebi, Abdullah Öcalan’ın statüsü ve cezaevlerinde bulunan tutukluların durumuna dikkat çekmek için gittiklerini belirtti.
“Kimliğimizi, dilimizi ve özümüzü istiyoruz” diyen Toprak “Benim oğlum buradayken sürekli işkence görüyordu. Her defasında bir yerini sakatlayıp gönderiyorlardı. Gençlerimizi gözaltına alıyorlardı, çıktıklarında dağa gitsinler diye. Sonra gelip onlara terörist diyorlar. Hayır, terörist değiller. Türklerin dili varsa bizim de dilimiz var. Kürtçe anadilimizi istiyoruz” diye konuştu.
“Asker anneleri de gelsin”
Savaşın son bulmasını isteyen Ayten Toprak, “Artık kan dökülmesin, yorulduk. Güller ve çiçekler açsın. İnsanların üzerine bomba yağmasın. Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’dan süreci uzatmamasını istiyoruz. Ankara’ya savaş için değil, barış için gittik. Meclis’e iki kişiyi aldılar, hepimizi almalarını istiyoruz. Tayyip Erdoğan da Bahçeli de bizi kabul etsin. Asker anneleri de gelsin. Bu onların da hakkı. Biz tek taraflı değiliz. Onların da çocukları ölüyor, bizim de. Hepimiz zulüm içerisindeyiz. Barış istiyoruz” dedi.
“52 yıldır herkes savaşın acısını yaşadı”
İstanbul Barış Anneleri Meclisi Güliş Yılmaz ise 1994 yılında Bitlis’in Hizan ilçesine bağlı köylerinden zorla göç ettirildiklerini ve metropollerde ağır yaşam koşullarıyla karşı karşıya kaldıklarını anlattı.
Barış eylemlerine katıldıkları için gaz, cop ve gözaltıyla karşı karşıya kaldıklarını ifade eden Güliş Yılmaz, tüm baskılara rağmen barış talebinden vazgeçmediklerini söyledi. Hiçbir halktan insanın yaşamını yitirmesini istemediklerini vurgulayan Güliş Yılmaz, “Her bir insan elini Barış Annelerine uzatsın, barış olsun. 52 yıldır Türkiye’de devam eden savaşta herkes zorluk çekti. Kürt olsun, Türk olsun; bir insanın evladı, çocuğu, kardeşi öldürüldüğünde bu herkese zor gelir. Kimsenin ölmesini istemiyoruz” ifadelerini kullandı.
Barış sürecinde devletin de sorumluluk üstlenmesi gerektiğini belirten Güliş Yılmaz, “İki yıldır başlayan bir süreç var ama devlet buna karşı herhangi bir adım atmış değil. Adım atmalarını istiyoruz. 30 küsur yıl cezaevinde kalmış insanlara hâlâ pişmanlık dayatılıyor. İnfazlarını yakıyorlar. Bu dayatmayı kabul etmezler. Bu durumdan vazgeçin. Türkiye hepimize yeter. Herkes diliyle, kimliğiyle ve varlığıyla yaşamını sürdürsün” çağrısında bulundu. (MA)
