Doruk Madencilik işçilerinin 12 gündür süren hak arama mücadelesi ve 4. gününe giren açlık grevi, 23 Nisan’da ailelerin ve çocukların da katılımıyla Ankara’da dramatik bir dayanışmaya dönüştü.
Eskişehir’den babasına destek olmak için Ankara’ya gelen bir madencinin çocuğu, babasının açlık grevinde olmasının üzüntüsünü şu sözlerle dile getirdi:
“Babam burada tuzlu su ve şekerle hayatta kalmaya çalışırken, ben evde nasıl yemek yiyebilirim? Babam burada yağmurun ve soğuğun altında uyurken, ben nasıl uyuyabilirim? Babamın özlük haklarını istiyorum; artık eve dönmesini istiyorum.”
’23 Nisan’da gösteride olmam gerekirken babamın hakkını savunuyorum’
Babasının baygınlık geçirdiğini ifade eden Ecesu isimli bir diğer çocuk ise, “Babam hakkını almak için hasta haliyle buraya geldi. Kaç gündür onu göremiyorum. Bugün 23 Nisan’da okulda gösteride olmam gerekirken, babamın ve arkadaşlarının hakkını savunmak için buradayım” dedi.
‘Çocuklara harçlık veremiyoruz’
Eşine destek olmak için parkta bulunan bir madenci eşi ise şunları anlattı:
“Neden 23 Nisan gününde bu soğukta, yağmurda sokaktayız? Eşimin sonuna kadar arkasındayım; hakkımızı almadan dönmeyeceğiz. Doğalgaz ve elektrik faturalarımızı ödeyemiyoruz. Üç çocuğum okula gidiyor, benden harçlık istiyorlar ama ‘yok’ demek zorunda kalıyorum. Ne diyebilirim ki?”
‘Yetkililer utansın’
Direnişteki madenci babalardan biri, çocukların bu yaşta yaşadığı mağduriyete dikkat çekerek, “Şu çocukların 23 Nisan’da okulda olması gerekirken, burada soğukta bekliyorlar. Bu durum karşısında yetkililer utansın, başka bir şey demiyorum” ifadelerini kullandı.
